Se-apleaca ramul , pana la pamant ,
cu frunza lui , imi sterge lacrima ,
celalalt ochi , mi-l macina un gand ...
ca doua lumi , se-astern in fata mea !
Descult-am mers toata copilaria
si nu-i nimic , nimic mai minunat ,
decat sa simti sub talpa ta pamantul ...
in mana tin un bulgar , inima-mi bate
si ma-ntristeaza gandul !?
Ma gazduit cu casa
si la primit , pe soare ,
cu stele mia facut viata frumoasa ,
el nu mia stricat cuibul
chiar de-am plecat de-acasa ,
cand m-am intors , am deschis poarta
si-n palma lui ,
mi-am gasit iara , casa !
Acum cand il privesc ,
o lacrima imi curge ,
cu ochii mintii , imi vad in el , parintii ...
o lume-n care dragoste-ngropam !
si alta dincolo de nori ...
mai sus , de ram
silvia
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu